Konstruktorzy pionierzy polskiego lotnictwa – RWD – 1

Autor Andrzej Glass

W końcu 1927 roku zespół studentów Politechniki Warszawskiej: Stanisław Rogalski, Stanisław Wigura i Jerzy Drzewiecki – znanych później twórców samolotów RWD – zaprojektował swój pierwszy samolot, oznaczony RWD-1 (początkowo RWD). Był to dwumiejscowy sportowy wolnonośny górnopłat z trapezowym płatem i z miejscami załogi całkowicie schowanymi w kadłubie. Układ samolotu nawiązywał do konstrukcji samolotów sportowych Messerschmitta.

Samolot RWD-1 na dziedzińcu Politechniki Warszawskiej.
(zdjęcie: archiwum Andrzeja Glassa)

Samolot ten dał początek całej rodzinie samolotów RWD, z których RWD-2, -3, -4 i -7 stanowiły jego bezpośrednie rozwinięcie, a RWD-5 – dalsze. Budowę RWD-1 rozpoczęły warsztaty Sekcji Lotniczej Koła Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej (KMSPW) w podziemiach Politechniki na początku 1928 roku. Zbudowano dwa egzemplarze o numerach fabrycznych SL-12 i SL-13 (pierwszy – do próby statycznej, drugi – do lotu). Instytut Aerodynamiczny Politechniki Warszawskiej wykonał dmuchania modelu RWD-1. Model wykazał wyjątkowo dużą doskonałość aerodynamiczną, równą 12. Samolot był zbudowany z pomocą finansową LOPP.

Samolot RWD-1 na lotnisku mokotowskim w Warszawie.
(zdjęcie: archiwum Andrzeja Glassa)

Prototyp samolotu gotowy był w lecie 1928 roku. Oblatał go we wrześniu 1928 roku Jerzy Drzewiecki na lotnisku mokotowskim w Warszawie. Masa własna samolotu była o 20 kg większa od przewidywanej i wynosiła 190 kg. Był to pierwszy polski samolot o masie użytecznej większej od masy własnej. We wrześniu odbyła się próba statyczna płatowca. RWD-1 pilotowany przez Zbigniewa Babińskiego wziął udział w II Krajowym Konkursie Awionetek (29 października – 1 listopada 1928 roku), lecz go nie ukończył z powodu defektu silnika. Dzięki pomysłowości i prostej konstrukcji okuć skrzydłowych demontaż i montaż samolotu przeprowadzono w rekordowym czasie 7 minut. Samolot został wyróżniony nagrodą Ministerstwa Komunikacji za oryginalną konstrukcję i opracowanie techniczne, wykraczające ponad przeciętny poziom. Samolot miał nieco ograniczoną widoczność do przodu. Wobec stwierdzenia na samolocie silnych drgań wzbudzanych przez silnik, usztywniono kadłub, by drgania te zmniejszyć. Pociągnęło to za sobą nieduży wzrost masy płatowca.

Samolot RWD-1 na lotnisku.
(zdjęcie: archiwum Andrzeja Glassa)

W 1929 roku samolot otrzymał znaki rozpoznawcze SP-ACC. Na wiosnę 1929 roku RWD-1 odbył rajd dookoła Polski. W zimie 1929/30 roku myszy przegryzły w hangarze dźwigar samolotu i RWD-1 został skasowany.

Rysunek w trzech rzutach samolotu RWD-1.
(rysunek: ©
 2002 Witold Szewczyk & Roman Postek)

Dane techniczne (w nawiasach dane z oblotu):

Konstrukcja: dwumiejscowy samolot sportowy konstrukcji drewnianej, o układzie wolnonośnego górnopłata ze stałym podwoziem. Kadłub o oryginalnym przekroju, w dolnej części prostokątny, w górnej zwężony łukami wklęsłymi w ostrze, drewniany, kryty sklejką. Kabiny z nieoszklonymi oknami po bokach i widocznością do przodu umożliwioną przez specjalny kształt góry kadłuba. Wejście do kabin przez drzwi. Do przedniej kabiny – drzwi z prawej strony, do tylnej – z lewej. Podwozie główne bardzo niskie, z wysięgnikami, względem których za pomocą sznura gumowego były amortyzowane półosie z kołami. Podwozie osłonięte blachą aluminiową. Płoza ogonowa drewniana amortyzowana. Płat trapezowy, wolnonośny, niedzielony, jednodźwigarowy, z dźwigarkiem pomocniczym, kryty sklejką do głównego dźwigara, dalej – płótnem. Profil płata Aviation Belge 55. Usterzenie drewniane, wolnonośne. Stateczniki kryte sklejką, stery płótnem. Osłona silnika z blachy aluminiowej. W przodzie kadłuba zbiornik paliwa. Współczynnik obciążenia niszczącego 6,2.

Wymiary

rozpiętość 9,80 m

długość 6,00 m

wysokość 1,70 m

powierzchnia nośna 13,60 m2

Masy

masa własna 206 kg (190 kg)

masa użyteczna 211 kg (180 kg)

masa silnika 50 kg

masa startowa 417 kg (370 kg)

Obciążenia

obciążenie powierzchni nośnej 30,66 kg/m2

obciążenie mocy startowej 14,18 kg/kW (10,43 kg/KM)

obciążenie mocy nominalnej 16,68 kg/kW (12,26 kg/KM)

Osiągi

prędkość maksymalna 135 km/h

prędkość przelotowa 115 km/h

prędkość minimalna 65 km/h

prędkość wznoszenia 1,8 m/s

pułap 1950 m

zasięg 500 km

rozbieg 100 m

dobieg 130 m

Napęd: jeden 2-cylindrowy silnik w układzie płaskim, chłodzony powietrzem, typu ABC „Scorpion” II o mocy nominalnej 25 kW (34 KM) przy 2300 obr./min i mocy startowej 29,4 kW (40 KM) przy 2750 obr./min, napędzający stałe 2-łopatowe śmigło drewniane firmy Szomański o średnicy 1,5 m. Przelotowe zużycie paliwa 9 l/h.

Załoga: 2 osoby

Wytwórnia: warsztaty Sekcji Lotniczej KMSPW, Warszawa, Polska

Produkcja: 2 egzemplarze (w tym 1 do prób statycznych)

Użytkownicy: Polska

Malowanie: cały samolot był malowany lakierem bezbarwnym. Osłona silnika koloru aluminium. Na sterze kierunki litery RWD.

Podobne wpisy