XP-48 DOUGLAS Model 312

Każde państwo biorące udział w wojnie napotykało w pewnym momencie na trudności w zdobyciu materiałów „strategicznych”. Były to w większości materiały potrzebne m.in. do budowy samolotów (guma, aluminium, stal itp.). Jednym z rozwiązań tej trudnej sytuacji była produkcja samolotów z materiałów łatwo dostępnych np. drewno. Praktycznie każdy kraj zaangażowany w wojnę prowadził prace mające na celu stworzenie małego, lekkiego samolotu, który mógł być produkowany w małych zakładach a jednocześnie spełniałby zadania nowoczesnego samolotu bojowego (np. w Wielkiej Brytanii – Martin Baker MB-3).
Na początku 1939 roku wytwórnia Douglas Aircraft Company przedłożyła dowództwu USAAC propozycję zbudowania lekkiego jednomiejscowego wysokościowego samolotu myśliwskiego. Projekt wstępny noszący oznaczenie fabryczne Model 312 zakładał, że będzie to wolnonośny dolnopłat napędzany lekkim silnikiem rzędowym typu Ranger SGV-770 wyposażonym w turbosprężarkę. Z uzbrojeniem złożonym z dwóch karabinów maszynowych z przodu kadłuba samolot miał osiągać, według założeń konstrukcyjnych, prędkość maksymalną rzędu 845 km/h !
Samolot charakteryzował się skrzydłami o bardzo dużym wydłużeniu i małej cięciwie. Ze względu na małą grubość profilu niemożliwe było pomieszczenie w skrzydłach podwozia, więc konstruktorzy zdecydowali się na bardzo oryginalny układ podwozia z kołem przednim, przy czym koła główne chowane były w komory po bokach tylnej części kadłuba, pod i za kabiną pilota. Koło przednie chowane było natomiast do komory pod przednią częścią kadłuba, między silnikiem a kabiną pilota.
US Army Air Corps wykazał wstępne zainteresowanie projektem Model 312 i przydzielił mu nawet wojskowe oznaczenie typu XP-48, ale wkrótce eksperci wojskowi doszli do wniosku, że osiągi podane przez Douglasa są zbyt optymistyczne i rzeczywista konstrukcja nie będzie w stanie ich uzyskać. Siły Powietrzne wycofały się więc z finansowania projektu, a wytwórnia zrezygnowała z dalszych prac nad nim.
DANE TAKTYCZNO – TECHNICZNE ( zakładane ) :
Projekt lekkiego, jednomiejscowego dolnopłata myśliwskiego.
Napęd : 12-cylindrowy, chłodzony powietrzem silnik rzędowy Ranger SGV-770, w układzie „odwróconego V” z turbodoładowaniem o mocy 525 hp., napędzający trzyłopatowe śmigło, zapas paliwa – 189 litrów.
Uzbrojenie: 1 karabin maszynowy Browning kaliber 12,7 mm i 1 karabin maszynowy Browning kaliber 7,62 mm umieszczone w kadłubie i strzelające przez śmigło.
Rozpiętość – 9,75 m (wg innych źródeł 10,90 m)
Długość – 6,62 m (wg innych źródeł aż 9,90 m)
Wysokość – 2,74 m
Powierzchnia nośna – 8,54 m.kw.
Masa własna – 1.213 kg
Masa całkowita – 1.540 kg
Prędkość max. – 845 km/h
